Co powinna zawierać etykieta kosmetyku – przewodnik dla właścicieli marki
+
Stworzenie własnej marki kosmetycznej to nie tylko kreacja produktów, ale też ogrom odpowiedzialności prawnej. Etykieta produktu kosmetycznego jest jednym z kluczowych elementów – błędy w oznakowaniu mogą skutkować sankcjami, wycofaniem produktu z rynku czy stratami dla marki. Poniżej: co musisz umieścić, jakie są wymagania i jakie przepisy regulują te zagadnienia.
Podstawy prawne — UE i Polska
-
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie produktów kosmetycznych – EU Cosmetics Regulation.
-
Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Polska), która wdraża w kraju przepisy UE.
-
Przepisy dotyczące oznakowania, informowania konsumenta, ochrony zdrowia, odpowiedzialności za produkt. EU Reg. 1223/2009 zawiera też załączniki (Annexes) regulujące składniki, konserwanty, barwniki, filtry UV etc.
Co musi znaleźć się na etykiecie produktu kosmetycznego (EU + Polska)
Poniżej lista obowiązkowych elementów, które musisz mieć na etykiecie, gdy produkt będzie sprzedawany w Polsce i/lub UE.
| Element | Wymagania / uwagi |
|---|---|
| Nazwa produktu + funkcja (przeznaczenie) | Musisz jasno wskazać, co to jest kosmetyk i do czego służy („szampon”, „krem na dzień”, „peeling do twarzy” itp.), chyba że jego funkcja wynika jednoznacznie z opakowania lub prezentacji. |
| Osoba odpowiedzialna (Responsible Person) | Nazwa (firma), adres osoby / firmy, która wprowadza produkt na rynek UE. Może to być producent, importer lub dystrybutor działający jako „RP”. |
| Nominalna zawartość (waga / objętość) | Ilosc produktu w opakowaniu (np. ml, g). Z wyjątkiem bardzo małych opakowań (np. próbki jednorazowe, poniżej 5 ml / g) – w tych przypadkach mogą być uproszczenia. |
| Data minimalnej trwałości lub PAO | Jeśli trwałość produktu (bez otwarcia) jest mniejsza niż 30 miesięcy – podajesz „najlepiej zużyć przed końcem …”. Jeśli jest większa niż 30 miesięcy – stosujesz symbol “otwartego słoiczka” PAO (Period After Opening) z liczbą miesięcy lub lat, ile po otwarciu można bezpiecznie używać. |
| Środki ostrożności / instrukcje użycia | Jeśli produkt wymaga szczególnych ograniczeń lub zachowania ostrożności (np. unikać kontaktu z oczami, nie stosować u dzieci, nosić rękawice przy farbowaniu etc.). Instrukcje, jeśli konieczne. |
| Numer partii (batch number) | Daje możliwość śledzenia produktu, ważne przy reklamacjach, wycofaniach. |
| Skład – lista składników (INCI) | Musi być pełna lista składników kosmetyku, w kolejności malejącej wagowo (te, których jest najwięcej, na początku). Nazwy międzynarodowe (INCI). Dla barwników, konserwantów, filtrów UV – też mają być zgodne z dozwolonymi przez załączniki rozporządzenia. |
| Język | Etykieta musi być w języku kraju, w którym produkt jest sprzedawany – w Polsce w języku polskim. Inne języki mogą być też, ale polski jest obowiązkowy. |
| Kraj pochodzenia | Jeśli kosmetyk jest importowany spoza UE, musi być wskazany kraj pochodzenia. |
| Trwałość minimalna “najlepiej zużyć przed końcem” | Jeśli produkt traci trwałość w określonym czasie (mniej niż 30 miesięcy). |
Dodatkowe wymagania / cechy, na które warto zwrócić uwagę
-
Trwałość, czytelność, widoczność – etykieta i nadruki muszą być trwałe (nieścieralne), łatwo czytelne, widoczne. Nie wolno, żeby znikły po kontakcie z wodą, użytkiem, światłem.
-
Nie wprowadzać w błąd – opisy, nazwy, grafiki, claims (np. „naturalny”, „organic”, „bez parabenów”) muszą być prawdziwe, mogą być weryfikowalne. Nie można sugerować, że produkt ma funkcje, których nie ma.
-
Alergeny zapachowe – Regulacja UE 2023/1545 (z 26 lipca 2023) zmienia wymagania co do oznaczania alergenów zapachowych w kosmetykach. Jeśli zapach zawiera wybrane alergeny powyżej ustalonego progu, muszą być wymienione na etykiecie.
-
Plik informacyjny produktu (Product Information File, PIF) – choć nie jest częścią etykiety, jest wymogiem prawnym. Musi zawierać dokumentację bezpieczeństwa, analizę składników, dowody działania, dowody, że substancje użyte są zgodne z załącznikami Regulation 1223/2009. PIF musi być dostępny dla organów odpowiedzialnych za kontrolę rynku.
Typowe pułapki i błędy, których należy unikać
-
Brak tłumaczeń na język polski lub etykieta tylko w językach obcych → produkt może być zakwestionowany przez organy inspekcji sanitarnej.
-
Niewłaściwe oznaczenie daty – np. brak PAO, gdy trwałość przekracza 30 miesięcy, albo odwrotnie. Brak informacji o minimalnej trwałości, gdy produkt nie spełnia kryteriów “dłuższego niż 30 miesięcy”.
-
Skład INCI niepełny lub używanie nazw, które nie są zgodne z CosIng / INCI.
-
Claims marketingowe bez podstaw (np. „100% naturalny”, „bez chemi”), które mogą być uznane za wprowadzające w błąd.
-
Zbyt drobny druk, nieczytelne symbole lub nadruki łatwo ścieralne.

